Biotechnologia.pl
łączymy wszystkie strony biobiznesu
Niewidzialni zabójcy, czyli najsłynniejsze epidemie ostatnich lat
Niewidzialni zabójcy, czyli najsłynniejsze epidemie ostatnich lat
13 676 przypadków zachorowań z czego 4910 śmiertelnych – to najnowszy bilans strat spowodowanych wirusem Ebola. W ciągu ostatnich stu lat byliśmy świadkami wielu epidemii wywołanych przez choroby wirusowe. W 1918r. wielka pandemia grypy, w latach 80. wirus HIV, a w XXI wieku SARS – to największe i jednocześnie najbardziej znane przykłady.

 

Epidemia SARS

Z wyjątkiem pandemii grypy z 2009r. jest to najbardziej znana epidemia ostatniej dekady. Nie jest to spowodowane bynajmniej jej zasięgiem czy ilością zachorowań, ale faktem pojawienia się nowego, nikomu wcześniej nieznanego patogenu. Pierwsze przypadki wystąpiły w południowych Chinach w listopadzie 2002 roku. Władze tego komunistycznego państwa postanowiły zwalczyć epidemię na własną rękę, nie zawiadamiając o niej ani WHO, ani rządów innych państw. Dopiero gdy sytuacja zaczęła wymykać się z pod kontroli, w lutym 2003 roku Chiny poinformowały świat o istnieniu nowego zagrożenia. Było to jednak zdecydowanie za późno, aby powstrzymać transmisję choroby do innych części świata. W ciągu kolejnych miesięcy przypadki zachorowań zaczęły pojawiać się między innymi w USA, Kanadzie, Mongolii oraz Singapurze. Na szczęście CDC i WHO stanęły na wysokości zadania izolując szybko i sprawnie zidentyfikowane przypadki. Mimo, że liczba ofiar była znacząca (775), udało się uniknąć masowych zachorowań.

Wirusa odpowiedzialnego za występowanie SARS zidentyfikowano, tak jak w przypadku Eboli, bardzo szybko. Już pół roku po wystąpieniu pierwszego zachorowania naukowcy wyizolowali i zsekwencjonowali cały genom tego patogenu. Okazał się on należeć do grupy koronawirusów, do której zaliczają się gatunki powodujące lżejsze schorzenia górnych dróg oddechowych.  W parze z naukową wiedzą o wirusie SARS nie idzie jednak rozwój leczenia i szczepionek. Wciąż nie są znane żadne metody obrony przed tym mikrobem poza standardowymi procedurami bezpieczeństwa w przypadku epidemii wirusowej (tj. izolacji przypadków, noszenie ochronnych masek). Prowadzone są jednak prace nad monoklonalnymi przeciwciałami zdolnymi do wiązania antygenów wirusa i jego unieszkodliwiania. Pierwsze badania wykonane na zwierzętach przyniosły obiecujące wyniki.

Wnioski na przyszłość?

Na przestrzeni ostatnich 100 lat byliśmy świadkami wielu wirusowych epidemii. Czy na podstawie tego doświadczenia możemy wyciągnąć jakieś wnioski na przyszłość? Mimo dogłębnego poznania wielu patogenów, nie mamy skutecznych metod leczenia i zapobiegania, jeśli chodzi o choroby występujące głównie w biedniejszych częściach świata. Sytuacja ta zmienia się, gdy epidemia przybiera na sile i zaczyna zagrażać krajom bogatym. Przykładem może być tutaj gorączka krwotoczna Ebola. Mimo wielu lat od zarejestrowania pierwszych przypadków skuteczne lekarstwa są dopiero w fazie rozwoju. Przykład epidemii AIDS, która błyskawicznie rozprzestrzeniła się po Stanach Zjednoczonych i w Europie pokazuje, że w przypadku dużej presji społecznej możliwe jest szybkie wynalezienie ratujących życie środków leczniczych. W przyszłości strategia czekania aż wirus obejmie zasięgiem większą część świata może okazać się jednak zgubna.

Źródła

John Aberth "Spektakle masowej śmierci"

Wikipedia

 

KOMENTARZE
news

<Październik 2021>

pnwtśrczptsbnd
28
30
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
PORT for Health: Neuroscience
2021-10-13 do 2021-10-15
16
17
18
21
22
23
24
26
27
Impact’21
2021-10-27 do 2021-10-28
28
29
30
31
Newsletter