Biotechnologia.pl
łączymy wszystkie strony biobiznesu
Choroby autoimmunizacyjne pokonane własną bronią?
Choroby autoimmunizacyjne pokonane własną bronią?
Nasz układ odpornościowy został tak zaprojektowany aby chronił przed całym mnóstwem szkodliwych bakterii, wirusów, grzybów. Pozostaje dla nas nadal zagadką, a każde odkrycie dotyczące jego niesamowitych możliwości samoobrony zadziwia świat naukowy. Jak więc wytłumaczyć sytuację gdy organizm zaczyna walczyć z samym sobą na poziomie komórkowym? Czy ten swoisty „błąd systemu” można wykorzystać w walce z chorobami autoimmunozacyjnymi?



Aktywna autodestrukcja

Jak się okazuje, ludzki układ immunologiczny nie zawsze działa na naszą korzyść i w szczególnych przypadkach może uruchomić „mechanizm autodestrukcji” co jest podłożem chorób autoimmunizacyjnych. Należą do nich np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, sarkoidoza, toczeń rumieniowaty układowy, stwardnienie rozsiane, choroby Gravesa-Basedowa i zapalenie tarczycy Hashimoto, łuszczyca...  Również cukrzyca typu pierwszego, która najczęściej dotyka dzieci i młodzież wynika z autoagresji komórkowej. Niedobór insuliny w tym przypadku jest powodowany powolną autodestrukcją komórek wydzielniczych beta trzustki, które produkują hormon. Choroba ujawnia się dopiero wówczas gdy około 80% komórek ulegnie zniszczeniu. 

IGF-1 odkryty na nowo

Insulinopodobny czynnik wzrostu – 1 (IGF-1) jest zasadniczym wątrobowym czynnikiem wzrostu wydzielany pod wpływem ludzkiego hormonu wzrostu. Jego poziom we krwi obniża się wraz z wiekiem. Jest również znany pod nazwą somatomedyna-C i ma rozmiary bardzo podobne do insuliny. Pełni on ważną funkcję w kontroli różnicowania i wzrostu komórek. Gdy proces wzrastania jest ukończony, odgrywa rolę w regeneracji tkanek, przede wszystkim tkanki łącznej. 

Naukowcy z Europejskiego Laboratorium Biologii Molekularnej (EMBL) we Włoszech odkryli, że peptyd IGF-1 zwiększa w naturalny sposób nasz wewnętrzny system obrony. Odkrycie to jest szczególnie interesujące, ponieważ genetycznie rekombinowany IGF-1 jest już dopuszczony do stosowania leczniczego u pacjentów cierpiących na niskorosłość (lek Increlex), co znacznie przyspieszyłoby przejście do etapu badań klinicznych w terapii chorób autoimmunizacyjnych. Specjaliści jednak radzą podchodzić do tych rewelacji z rozwagą:

– Sprawa nie jest taka prosta. Są ludzie, tzw. karły Larona, którzy nie mają  czynnika  IGF-1 – podkreśla prof. dr hab. med. Wiesław W. Jędrzejczak, kierownik Katedry i Kliniki Hematologii, Onkologii i Chorób Wewnętrznych  SPCSK przy ul. Banacha w Warszawie. –  Co ciekawe, ci ludzie nie chorują na nowotwory. Przez przeciwieństwo można sądzić, że przewlekła terapia może zwiększyć u nich  ryzyko takich chorób.

Naukowcy przeprowadzili już badaniu u myszy cierpiących na stwardnienie rozsiane z obiecującym efektem terapeutycznym. U nie leczonych zwierząt przeżywalność wynosiła około 50%, natomiast u tych gryzoni, którym podawano czynnik wzrostu, udało się uzyskać poziom 80% przeżywalności.  W innym doświadczeniu administrowanie IGF-1 myszom z SM lub cukrzycą typu 1 skutkowało zwiększoną produkcją komórek T-regulacyjnych (T-regulatorowych) układu odpornościowego, których niedobór stwierdza się w przebiegu chorób o podłożu autoimmunologicznym. Komórki te były wytwarzane w miejscu dotkniętym patologią,czyli w centralnym układzie nerwowym i trzustce, co skutkowało stłumieniem objawów chorobowych.

–  Badania te mają realne znaczenie kliniczne, ponieważ IGF-1 jest już oficjalnie zatwierdzone jako produkt leczniczy  – komentuje Nadia Rosenthal, szef naukowy EMBL w Australii.  –  Został on już przetestowany pod kątem bezpieczeństwa stosowania u ludzi, a więc rozpoczęcie badań klinicznych nad substancją i jej rolą w walce z chorobami autoimmunizacyjnymi będzie o wiele łatwiejsze niż w przypadku rozpoczynania prac nad nową, nie sprawdzoną substancją.

Kolejnym  krokiem będą więc badania na ludziach. Australijski zespół badaczy planuje w nadchodzącym roku rozpocząć badania nad rolą Insulinopodobnego Czynnika Wzrostu –1 w procesach zapalnych i regeneracyjnych w przebiegu również innych schorzeń takich jak zanik mięśni i zwłóknienie mięśnia sercowego.
 

Źródła

http://cornetis.pl/artykul/290.html
http://www.worldpharmanews.com/research/2925-protecting-us-from-our-cells
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15616015?dopt=Abstract
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15067033?dopt=Abstract


 

KOMENTARZE
news

<Sierpień 2019>

pnwtśrczptsbnd
29
30
31
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
1
Newsletter