Biotechnologia.pl
łączymy wszystkie strony biobiznesu
Czy to przełom w leczeniu nowotworów?
Czy to przełom w leczeniu nowotworów?
Doniesień o nowych terapiach pozwalających na leczenie nowotworów jest wiele. Jednak tym razem może być przełom. Wskazuje na to całkowicie nowy mechanizm działania leku – wykorzystuje on cechę charakterystyczną dla większości nowotworów dzięki czemu posiada szerokie spektrum działania oraz jest bezpieczny dla komórek prawidłowych.

Zespół profesora Sadler'a z University of Wawrick w Wielkiej Brytanii wyniki swoich badań opublikował w Angewandte Chemie International Edition. Dotyczą one doświadczeń nad substancja ZL105, której działanie opiera się na ingerencji w naturalną gospodarkę energetyczną komórek. W efekcie powodując śmierć komórek nowotworowych.

 

O substancji ZL105 wiadomo, że jej struktura oparta jest na metaliczny irydzie. Wykorzystanie pierwiastków należących do metali jest już wykorzystywane w leczeniu nowotworów, gdzie stosuje się platynę, która destabilizuje strukturę DNA. Co było przyczyną wielu skutków ubocznych. Natomiast związek opisany przez zespół Sadler'a działa na mechanizmy związane z produkcją energii. Działanie ZL105 jest również nieselektywne, jednak mimo to nie powoduje skutków ubocznych. Dzieje się tak ze względu na różnice w funkcjonowaniu komórek nowotworowych, gdzie procesy energetyczne zachodzą szybciej niż w komórkach prawidłowych. ZL105 już w nanomolarnym stężeniu powoduje zwiększenie intensywności procesów energetycznych. Skutkuje to przekroczeniem, i tak już będącej na granicy wytrzymałości, bariery stabilności komórki, w efekcie w komórkach nowotworowych spada poziom produkcji energii, a następnie ustaje. W tym samym czasie następuje podniesienie poziomu intensywności produkcji energii w komórkach prawidłowych. W ich przypadku nie jest to destruktywne, ponieważ osiągają niższą wartość niż w przypadku komórek nowotworowych.

 

Dotychczasowe badania dowodzą, że terapie antynowotworowe oparte na ZL105 mogłyby być nawet 10-krotnie bardziej efektywne niż dotychczas wykorzystywane. Skuteczność potwierdzono w stosunku do nowotworów jajnika, odbytu, nerek, a także czerniaka. Kolejnym krokiem jest analiza skuteczności substancji w stosunku do trudnych w leczeniu nowotworów, opornych na konwencjonalne terapie.

 

Źródła

http://www.warwick.ac.uk/

Z. Liu, I. Romero-Canelón, B. Qamar, J. M. Hearn, A. Habtemariam, N. P. E. Barry, A. M. Pizarro, G. J. Clarkson, and P. J. Sadler, “The Potent Oxidant Anticancer Activity of Organoiridium Catalysts,” Angew. Chem. Int. Ed., p. n/a–n/a, Mar. 2014.

KOMENTARZE
Newsletter