TGA umożliwia ocenę zmian masy próbki w funkcji temperatury lub czasu, co pozwala na analizę stabilności termicznej badanych materiałów, w tym określenie temperatury degradacji, ilości dodatków nieorganicznych oraz poszczególnych etapów rozkładu. DSC umożliwia pomiar ilości ciepła pochłanianego lub wydzielanego przez próbkę, co pozwala na badanie efektów cieplnych związanych z przemianami fazowymi, takimi jak topnienie, krystalizacja czy przejście szkliste. TMA pozwala na śledzenie zmian wymiarów materiału pod wpływem temperatury, co jest wykorzystywane m.in. do określania współczynnika rozszerzalności cieplnej (CTE), przemiany szklistej czy temperatury mięknięcia. DMA umożliwia charakterystykę właściwości mechanicznych materiału w funkcji temperatury i częstotliwości, analizując jego odpowiedź na dynamiczne obciążenia – szczególnie przydatną w ocenie sprężystości i tłumienia drgań.