Pluripotencja jest zdolnością pojedynczej komórki do zróżnicowania się w dowolny typ komórek, poza rozrodczymi i totipotencjalnymi. Z pluripotencjalnych komórek macierzystych pochodzących z najwcześniejszego stadium zarodka – 5-dniowej blastocysty biorą początek komórki wszystkich tkanek i narządów.
Komórki pnia pochodzące z embrionów zatrzymują pluripotencjalność i stanowią bezwartościowe narzędzie do badania mechanizmów formowania się tkanek. Ostatnimi czasy, mysie fibroblasty zostały przeprogramowane bezpośrednio do uzyskania pluripotencjalności poprzez ekspresję czterech czynników transkrypcyjnych (Oct4, Sox2, Klf4 i Myc) by uzyskać komórki macierzyste z indukowaną pluripotencją. przy użyciu tych samych czynników, Daley i wsp. wyprowadzili komórki iPS z płodowych, noworodkowych i dojrzałych komórek, w tym fibroblastów skóry izolowanych z tkanek osób zdrowych.
Ludzkie iPS przypominają embrionalne komórki macierzyste morfologicznie, pod względem ekspresji genów i w zdolności do formowania nowotworów typu teratoma u myszy z defektami odpornościowymi. Dane te pokazują, iż określone czynniki mogą przeprogramowywać ludzką komórkę do pluripotencjalności oraz dostarczają metody, dzięki której swoiste dla pacjenta komórki mogłyby być hodowane w warunkach in vitro.


Reprogramming of human somatic cells to pluripotency with defined factors; George Q. Daley i wsp. Nature; 2007