Biotechnologia.pl
łączymy wszystkie strony biobiznesu
EteRNA – gra dzięki której każdy może zaprojektować cząsteczkę RNA i zsyntetyzować ją w prawdziwym laboratorium
EteRNA – gra dzięki której każdy może zaprojektować cząsteczkę RNA i zsyntetyzować ją w pra
Tysiące naukowców pracujących w wirtualnym laboratorium projektowania struktur przestrzennych cząsteczek RNA, wybór najlepszych wariantów, a następnie synteza najbardziej obiecujących projektów w laboratorium. Wszystkiemu przyświeca szczytna idea – opracowanie funkcjonalnych narzędzi leczących to co dotychczas nieuleczalne. Wszystko to staje się rzeczywistością każdego dnia i każdy kto chce może mieć w tym swój udział, niezależnie od pochodzenia, wyznania, wykształcenia czy miejsca gdzie się znajduje. Umożliwia to EteRNA – gra, której zasięg wykracza poza przestrzeń komputera i staje się rzeczywistością.

 

EteRNA powstała dzięki kickstarterowi, czyli publicznej zbiórce pieniędzy. Sposób działania idei jako crowdsourcingowego narzędzia badawczego to nowy nurt w prowadzeniu badań naukowych. Siłą, która zaprzęgła tysiące osób do pracy przy projektowaniu drugorzędowych struktur RNA jest gamifikacja całego projektu. Wirtualne laboratorium pozwala na spełnienie się naukowo jak na razie ponad 130 tys. osób z całego świata – to przełom na skalę globalną. Każdy może stać się badaczem, wśród graczy naukowcy w rozumieniu sensu stricte stanowią zaledwie ok. 3%.

EteRNA nie jest tylko materiałem edukacyjnym posiadającym elementy pracy naukowej osadzonym w systemie przypominającym grę fabularną, czy logiczną. Zachęca graczy do działania poprzez pobudzenie zaangażowania, ustalanie wyzwań i wykorzystywanie innych elementów powszechnych w grach. W pewnym momencie, osiągnięcia gracza przenoszone są do prawdziwego laboratorium i jego projektowe dzieło przenosi się w świat prawdziwych molekuł, następnie struktura syntetycznej cząsteczki RNA jest porównywana z zaprojektowaną. W ten sposób opracowano już 40 reguł jakimi rządzi się fałdowanie RNA, które zostały potwierdzone w warunkach laboratoryjnych.

Gracze, którzy przekroczą poziom 10 tys. punktów mają możliwość wstąpienia w szeregi EteRNA research team. Można powiedzieć, że to co zrobili do tej pory było czymś w rodzaju szkolenia, czy zadania rekrutacyjnego. Teraz ich działania mogą przysłużyć się ludzkości bo zaczynają tworzyć zupełnie nowe cząsteczki, które mogą leczyć nowotwory, hamować rozwój infekcji wirusowych i nie tylko. Dołączając do grona badaczy przekracza się wirtualne drzwi do laboratorium. Każdego tygodnia członkowie zespołu wybierają 8 sekwencji, które zostaną zsyntetyzowane w laboratorium na Uniwersytecie Stanforda. Dzięki temu ustalono np. że najsilniejsze wiązania tworzą się pomiędzy guaniną a cytozyną. Jednak kto wie, czy w przyszłości jeden z uczestników projektu nie zostanie laureatem nagrody Nobla?

Pozostaje pytanie, dlaczego postanowiono stworzyć taki zaawansowany system zamiast zastosować algorytmy?

Mark Schrope redaktor PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America) wyjaśnia:

Jest to wykorzystanie wrodzonych ludzkich umiejętności do wypełniania luk według określonego planu. Takie działanie jest znacznie bardziej efektywne niż nawet najlepsze algorytmy. Dodatkowo ludzie każdego tygodnia spędzają 3 miliardy godzin (red. przyp. - liczba ludności na świecie to ponad 7 miliardów) grając w gry internetowe. EteRNA pozwala im dalej grać oraz zdobywać satysfakcję ze wspierania nauki i rozwiązywać takie problemy jak leczenie nowotworów.

Gra dostępna jest pod adresem: eterna.cmu.edu

Źródła

http://eterna.cmu.edu/

Jeehyung Lee, Wipapat Kladwang, Minjae Lee, Daniel Cantu, Martin Azizyan, Hanjoo Kim, Alex Limpaecher, Sungroh Yoon, Adrien Treuille, Rhiju Das, and EteRNA Participants RNA design rules from a massive open laboratory PNAS 2014; published ahead of print January 27, 2014, doi:10.1073/pnas.1313039111

John Bohannon Online Video Game Plugs Players Into Remote-Controlled Biochemistry Lab Science 31 January 2014: Vol. 343 no. 6170 p. 475 DOI: 10.1126/science.343.6170.475

Mark Schrope Solving tough problems with games PNAS 2013 110 (18) 7104-7106; doi:10.1073/pnas.1306643110

KOMENTARZE
Newsletter