Biotechnologia.pl
łączymy wszystkie strony biobiznesu
Kwasy stosowane w kosmetyce
W ostatnim czasie modne stało się stosowanie kwasów. Stosuje się je w różnej postaci, albo pojedynczo w rożnym stężeniu, albo połączenie kilku kwasów. Kwasy są też dodawane do kremów, w niewielkim stężeniu, w celu stopniowego złuszczania naskórka i poprawy struktury i wyglądu skóry.

Kwasy dzielone są na α-hydroksykwasy (ang. Alpha hydroxy acid, AHA) oraz β-hydroksykwasy (ang. Beta hydroxy acid, BHA). Do kwasów BHA zaliczany jest wyłącznie kwas salicylowy, natomiast wśród kwasów AHA wyróżnia się:

- kwas azelainowy,

- kwas cytrusowy,

- kwas glikolowy,

- kwas jabłkowy,

- kwas migdałowy,

- kwas mlekowy,

- kwas pirogronowy,

- kwas winowy.

Kwas mlekowy i glikolowy mają w swojej budowie najmniejsze cząsteczki, dzięki czemu najlepiej są absorbowane przez skórę oraz najlepiej i najskuteczniej działają. α-hydroksykwasy są rozpuszczalne w wodzie, w związku z tym nie mogą przekroczyć bariery sebum, natomiast  β-hydroksykwasy dzięki temu, że są rozpuszczalne w tłuszczach pokonują tą barierę.

Dodatkowo wyróżnia się jeszcze polihydroksykwasy in. polihydroksyalkanolany (ang. Polyhydroxyalkanoates, PHA) , do których zaliczany jest: glukonolakton oraz kwas laktobionowy.

 

Kwas salicylowy

INCI: Salicylic acid

-to naturalny składnik izolowany z kory wierzby. Ma działanie przeciwzapalne, a także przyspiesza procesy gojenia wyprysków i podrażnień. Jest pomocny w walce z trądzikiem pospolitym. Stosowany jest głównie w kosmetykach do pielęgnacji cery trądzikowej, w niewielkim stężeniu. Rozpuszcza się w tłuszczach, dzięki czemu doskonale oczyszcza ujścia gruczołów łojowych. Dodatkowe jego właściwości to usuwanie zaskórników. Stosowany jest w pielęgnacji głównie cery mieszanej i tłustej, natomiast może być stosowany również w pielęgnacji zanieczyszczonej cery suchej.

 

Kwas azelainowy

INCI: Azelaic acid

-to alfa-ketokwas o wielokierunkowym działaniu, w przyrodzie odnajduje się go w ziarnach zbóż. Stosowany w leczeniu trądziku pospolitego, różowatego, zaskórnikowego, grudkowo-krostkowego, oraz łojotokowego zapalenia skóry. Przede wszystkim działa  przeciwzapalnie oraz keratolityczne. Dodatkowe jego działanie to blokowanie powstawania melaniny w skórze, dzięki czemu rozjaśnia przebarwienia. Poprzez redukcję wolnych rodników zapobiega starzeniu się skóry.

 

Kwas cytrusowy

INCI: Citric acid

- to bezbarwne, rozpuszczalne w wodzie kryształki. Został wyizolowany z soku cytrynowego w 1784 roku. W naturze występuje w niewielkich ilościach u większości organizmów żywych, natomiast w większym stężeniu występuje w owocach. Najwięcej jest go w cytrusach np. w cytrynie, gdzie stanowi 8% suchej masy. Stosowany jest głównie do rozjaśniania przebarwień różnego pochodzenia. W przemyśle kosmetycznym stosowany jest zwykle jako składnik peelingów rozjaśniających.

 

Kwas glikolowy

INCI: Glycolic acid

- to kwas, który można znaleźć w agreście, winogronach, jabłkach i trzcinie cukrowej. Jest najprostszym z kwasów hydroksylowych. Kwas glikolowy jest używany w kosmetyce od ponad 25 lat. Jego działanie jest zależne od stężenia. W mniejszym stężeniu np. 15% ma działanie nawilżające, niewielkie złuszczające, a także przyspiesza regenerację skóry. Natomiast w wysokim stężeniu do 70% mocniej złuszcza naskórek, a także pobudza procesy regeneracyjne ostatnie warstwy skory, czyli skóry właściwej. Kwas glikolowy najczęściej stosuje się w leczeniu trądziku, usuwania zaskórników, ale także do nawilżenie i zmiękczenia skóry. Gdy na skórze występują drobne blizny, czy przebarwienia kwas glikolowy spłyci je i rozjaśni.

Wkrótce kolejna część na temat kwasów stosowanych w kosmetyce i leczeniu różnych chorób skórnych.

Źródła

Arct J., Pytkowska K. „Leksykon surowców kosmetycznych”. Warszawa 2010.

Barel A.O., Paye M., Maibach H.I. „Handbook of Cosmetic Science and Technology”, 2001.

Glinka R., Glinka M. „Receptura kosmetyczna z elementami kosmetologii” tom I, Łódź 2008.

Marzec A. „Chemia kosmetyków. Surowce, półprodukty, preparatyka wyrobów”, Toruń 2005.

Mrukot M. „Kosmetologia receptariusz”, Kraków 2006.

KOMENTARZE
Newsletter