Biotechnologia.pl
łączymy wszystkie strony biobiznesu
Historia pierwszego kremu
Historia pierwszego kremu
Pierwszy krem, tak zwany „cold cream”, został stworzony przez rzymskiego lekarza Galena. Jest to pierwszy wymyślony i opracowany przez ludzkość krem do twarzy i posiada on bardzo długą historię. Wiele prób, powodzeń i porażek prowadziło do wprowadzania określonych zmian w recepturze, aż powstał krem o odpowiedniej stabilności fizykochemicznej i pożądanych właściwościach.

Pierwszy prymitywny krem miał powstać przez intensywne mieszanie wody z roztopionym woskiem pszczelim i oliwą z oliwek. Proces powstawania takiej emulsji był bardzo pracochłonny, wymagał długiego i żmudnego mieszania, a powstały krem wykazywał tendencję do rozwarstwiania się.

W późniejszych kompozycjach, olej ze słodkich migdałów zastępuje oliwę z oliwek. Powstała kompozycja opierała się na kilku składnikach dobranych w odpowiednich proporcjach: oleju migdałowego, białego wosku, wody różanej. Receptura przedstawiała się następująco:

  • 4 uncje olejku migdałowego,
  • 1 ¼ uncji białego wosku,
  • 2 uncje rozcieńczonej wody różanej,
  • kilka kropli czystego olejku różanego.

Pierwsze powstające kremy miały bardzo krótki okres przydatności, ponieważ oleje roślinne szybciej ulegały zepsuciu po wymieszaniu z wodą. Dlatego też kremy były kupowane w niewielkich ilościach przez klientów i sporządzane przez aptekarzy/chemików na bieżąco. Zdarzało się jednak, że takie kremy były sprzedawane już zjełczałe, na skutek czego były one bardziej drażniące niż kojące dla skóry.

W kolejnych latach, wraz ze wzrostem świadomości powstała kolejna receptura, która przedstawiała się następująco:

  • 1 uncja oleju wielorybiego,
  • 1 uncja białego wosku,
  • 1 uncja tzw. „smalcu benzoesowego”,
  • 2 uncje olejku migdałowego,
  • ¼ uncji gumy kamforowej.

Pierwszym etapem przygotowania kremu jest rozpuszczenie gumy kamforowej w oleju, po czym ogrzewając należy dodawać pozostałe składniki. Po stopieniu należy chłodzić mieszaninę cały czas mieszając, do czasu aż krem będzie zimny, a jego konsystencja jednolita i kremowa. Powinien być wolny od jakichkolwiek zanieczyszczeń i kurzu. Tak przygotowany krem gotowy był do stosowania na skórę twarzy i szyi. Może być również stosowany w celu nabłyszczenia powierzchni mebli.

Druga połowa XIX wieku przyniosła wprowadzenie produkcji przemysłowej cold creamu dzięki zastosowaniu dwóch zmian. Jedną z nich była wymiana oleju migdałowego na wazelinę i olej mineralny, natomiast drugą było wprowadzenie boraksu do kompozycji. Wazelina miała dłuższą trwałość niż olej migdałowy oraz była tańsza. Boraks natomiast przedłużał trwalość gotowego kremu.

W momencie ulepszenia receptury przez dodanie boraksu oraz zamianę oleju migdałowego na wazelinę i olej mineralny, wprowadzono produkcję przemysłową cold creamu. Wytworzone produkty były bardziej stabilne, tańsze i miały dłuższy okres przydatności, a przykladowa receptura takiego kremu przedstawia się następująco:

 

Biały wosk pszczeli

 

22,0%

Olej mineralny biały

 

50,8%

Woda destylowana

26,0%

 

Boraks

0,8%

 

Substancja zapachowa

0,4%

 

Produkowane kremy miały również oczyszczać skórę twarzy z kurzy, zanieczyszczeń i coraz częściej stosowanych wówczas produktów do makijażu bez podrażnienia i wysuszenia skóry.

W roku 1920 do receptury wprowadzono lanolinę, która miała zwiększyć właściwości regeneracyjne i odżywcze.

 

Cold cream dziś

Mimo iż na rynku obecnych jest wiele kremów o unowocześnionych kompozycjach, produkty oparte na recepturze cold creamu nadal są dostępne w sprzedaży. Boraks został zastąpiony innymi substancjami o podobnym działaniu, a wprowadzenie konserwantów o lepszym działaniu przedłużającym trwałość kosmetyku pozwoliło na zamianę nielubianego przez konsumentów oleju parafinowego olejami naturalnymi. Tego typu kremy warto stosować na noc w celu maksymalnego nawilżenia i zmiękczenia skóry, do oczyszczania twarzy, demakijażu oczu, jako maska na twarz, a także w pielęgnacji obszarów skóry szczególnie przesuszonych.

Źródła

[1] Ayer, A. G. (Ed.). (1890). Facts for ladies. Chicago: Any G. Ayer.

[2] Verni, M. (1946). Modern beauty culture (2nd ed.). London: New Era Publishing.

 

KOMENTARZE
news

<Kwiecień 2017>

pnwtśrczptsbnd
28
29
Targi EuroLab
2017-03-29 do 2017-03-31
Dobra Praktyka Pipetowania
2017-03-29 do 2017-03-29
2
5
6
VI Konferencja Biologii Molekularnej
2017-04-06 do 2017-04-08
8
Wprowadzenie do analizy danych RNA-Seq
2017-04-08 do 2017-04-09
9
10
12
V DISTRIBUTION & LOGISTICS FOR PHARMA
2017-04-12 do 2017-04-13
13
14
15
16
17
18
19
20
21
23
VI EDUKACYJNY KONGRES KOSMETYCZNY
2017-04-23 do 2017-04-23
24
28
29
30
Newsletter